Canada dag 6: Revelstoke, Mt. Revelstoke, Canmore

Vandaag verlaten we Revelstoke en gaan op weg naar Canmore. Onderweg gaan we wel Mt. Revelstoke “beklimmen”. Nog wel even een fototje van het uitzicht van het hotel geschoten:

Je ziet hier, zoals ik gisteren al schreef, de drukke weg en uitzicht op de bergen (Mt. Begbie). Mt. Revelstoke is de andere kant op. De ingang is bij N51.007743, W118.200810 (Meadows in the sky parkway). Daar heb je een “hokje” waar je een kaartje kan kopen. Je kan een ééndags kaartje of een jaarkaart kopen. Die laatste is in alle nationale parken in canada geldig. Wij hebben dat laatste gedaan omdat we van plan zijn om meerdere parken te gaan bezichtigen. 1 kaartje kost iets van CAN $8 per persoon. Een family pass voor alle parken ongeveer $140. Dan moeten we dus iets van 8 dagen (met 2 personen) gaan om die helemaal eruit te halen. Ik weet niet of dat gaat lukken maar het voordeel is ook dat we niet steeds een kaartje hoeven te kopen en daarnaast gaat het geld naar een goed doel!

Onderweg naar de parkeerplaats boven op de berg kom je langs een aantal uitzicht punten. Dit is een foto vanaf een van die uitzicht punten(N51.008140, W118.187359):

We zijn nog gestopt op een aantal uitzichtpunten verder omhoog en uiteindelijk geparkeerd op de parkeerplaats (N51.041030, W118.148681). Vlak naast de parkeerplaats is een klein smeltwater meertje (Balsam Lake) wat in de loop van het jaar verdampt:

Om bij de top te komen kan je nog een busje nemen die je verder ophoog brengt, maar je kan ook gewoon lopen. Het is iets meer dan een kilometer lopen, dus dat hebben we gedaan. Wel uitkijken voor de beren die daar ook op de berg zitten. Kennelijk kan je het beste veel lawaai maken en bij elkaar blijven om de beren weg te jagen. Onderweg zien we nog een soort marmot:

Stukje verderop zien we het “fire watch” huisje al op de top staan. Op het pad naar de top is nog niet alle sneeuw is gesmolten.

Bovenop de berg is het uitzicht schitterend.

“Fire watch” huisje op de summit (je kan er ook in en naar boven klimmen):

Nadat we bij de top zijn geweest zijn we het pad richting Eva Lake en Miller Lake gaan lopen. Dit pad is 6 km lang (4-6 uur heen en terug).
Dit is een pad met afwisselende omgeving. Er zaten ook eekhoorntjes:

Stuk van het pad:

Uitzicht onderweg:

Op een gegeven moment vonden we het te ver om helemaal naar een van de twee meren te lopen en hebben we besloten om om te draaien. Toen we bijna terug waren bij het begin van het pad zagen we nog een marmot zitten:

We hebben daarna nog de “First footsteps”-trail gelopen, wat 1 km lang is. Dit komt langs een soort mini gletsjer:

Ook is er “First nation” (indianen) kunst te zien:

Aan het einde van het pad zat er nog een eekhoorntje op een uithangbord:

Toen hadden we het wel gezien daar en zijn we terug naar de auto gelopen, nog wel even een vogeltje op de foto gezet:

Ondanks de waarschuwingen hebben we geen beren gezien. Ik vond dit een erg mooie en rustige omgeving om te wandelen. Zeker het pad naar Eva Lake was rustig. Aanrader.

Eenmaal in de auto zijn we weer de berg afgereden op weg naar Canmore waar onze volgende overnachting is. Toen we halverwege de berg naar beneden waren ging opeens het motor waarschuwingslampje branden! Dus maar even gestopt en even de auto uitgezet en weer gestart. Het lampje bleef branden.. Op zich reed de auto nog wel normaal. Toch maar even het noodnummer gebeld wat op de autosleutel stond. Dat was kennelijk een of andere algemene sleepdienst. Die wilde wel komen, maar was beetje de vraag waar ze ons naar toe zouden brengen aangezien AVIS al dicht was. Ook zou de rekening voor ons zijn. Dus heb ik maar even afgesproken dat ik het nog even aan zou kijken. Daarna even AVIS gebeld, die konden verder niets, gaven mij beetje de keus om door te rijden of niet. Uiteindelijk maar doorgereden omdat hij verder wel normaal reed. We zijn daarna bij het eerste benzine station gestopt om er benzine met de hoogste octaangetal in te gooien. Misschien dat het daar wel aan lag. We hadden namelijk daarvoor benzine met de laatste octaangetal getankt (de andere waren niet beschikbaar bij die pomp). In het boekje kon ik verder niets vinden. Bij aankomst in het hotel (Rocky mountain ski lodge N51.098019, W115.357402) brandde het lampje nog. Het voornemen is om morgen naar de AVIS te rijden om de auto om te wisselen.

De hotelkamer was redelijk basic. Het uitzicht vanuit de achterkant van onze kamer:

Als je op de foto inzoomt zie je dat er ook wildlife zit:

’s Avonds zijn we gaan eten bij Boston pizza (N51.096819, W115.357736). Deze zit aan de overkant van de weg dus zijn we er te voet naar toe gegaan. Deze pizza’s zijn wel goed te eten.

Canada dag 5: Peachland, Kettle Valley Railway (KVR), The Last spike, Revelstoke

Vandaag gaan we richting Revelstoke, maar eerst hebben we net als gisteren een ontbijtje gekocht bij Bliss backery in Peachland. Daarna zijn we naar de Kettle Valley Railway gegaan (N49.587019, W119.732276) om een ritje met de stoomtrein te maken. Gisteren waren we ook al even daar, maar toen reed de trein niet, maar vandaag dus wel. Je hebt de keuze om in een gesloten wagon te rijden of in een open wagon. De gesloten wagon is wat meer de luxe variant, maar ons leek het leuker om in de open wagon te rijden omdat je dan meer van de omgeving kan zien. Na een kaartje gekocht te hebben zijn we gaan wachten op het perron. Het is net alsof we de trein in Nederland nemen!

De locomotief kwam achteruit uit de opslag en reed voorbij het station, na het omzetten van een wissel reed hij weer voorbij om de wagons op te pikken:

Daarna weer achteruit om nu uiteindelijk het spoor voor het station te nemen. Nadat we zijn ingestapt reed de trein, na paar instructies van het personeel, weg. Zoals je hier kunt zien zit de locomotief achterstevoren voor de trein, hij trekt overigens wel de wagons:
Na een leuk ritje door het bergachtige en bochtige landschap, stopte de trein, werd losgekoppeld en werd aan de andere kant van de wagons weer vastgekoppeld om ons weer terug te kunnen brengen naar het beginpunt. Maar we gingen eerst een stukje achteruit de brug op:

Vanaf daar had je wel een mooi uitzicht. Na even stil te hebben gestaan op de brug zijn we klein stukje gaan rijden en daarna gestopt bij “Canyon station”:

Hier werd het water van de trein bijgevuld en mochten we uitstappen. Even van de mogelijkheid gebruik gemaakt om een foto van de locomotief te maken:

Tijdens de terugreis nog een foto gemaakt van een uithangbord van één van de wijngaarden:

Gisteren hadden we ook al verschillende wijngaarden gezien. Op een gegeven moment kwamen we terug bij het vertrek punt, het station is in zicht:

Nadat we weer uitgestapt waren en we terug in de auto zijn, gaan we rijden richting Revelstoke over de 97. Onderweg stonden er allemaal fruitkraampjes. We zijn bij een van die kraampjes gestopt om wat perziken en kersen te kopen.

Als laatste zijn we gestopt bij “The last spike” (N50.976300, W118.723283). Dit is de plek waar de “laatste nagel” is geslagen voor de trans canada railway. Zeg maar het punt waar het spoor naar het oosten en het spoor naar het westen samen kwamen. Er is daar een monument en wat oude spoorrails en een souvenirwinkeltje.

Zoals je op de fotos kan zien regende het ondertussen wel hard, dus zijn we daar niet lang gebleven (was ook niet heel veel te zien), we zijn daarna doorgereden naar ons hotel in Revelstoke, het “Stoke hotel”.  Was een goede kamer met uitzicht op de bergen, alleen zat wel aan een drukke weg met veel lawaai.  We zijn te voet naar “Zalas steak and pizza” gegaan.  Ik had een medium-rare steak besteld, maar was net iets voorbij medium. Uiteindelijk wel gewoon opgegeten (was zonde om weg te gooien), maar als compensatie kregen we een toetje gratis. Dat vonden we wel goed opgelost.