Canada dag 6: Revelstoke, Mt. Revelstoke, Canmore

Vandaag verlaten we Revelstoke en gaan op weg naar Canmore. Onderweg gaan we wel Mt. Revelstoke “beklimmen”. Nog wel even een fototje van het uitzicht van het hotel geschoten:

Je ziet hier, zoals ik gisteren al schreef, de drukke weg en uitzicht op de bergen (Mt. Begbie). Mt. Revelstoke is de andere kant op. De ingang is bij N51.007743, W118.200810 (Meadows in the sky parkway). Daar heb je een “hokje” waar je een kaartje kan kopen. Je kan een ééndags kaartje of een jaarkaart kopen. Die laatste is in alle nationale parken in canada geldig. Wij hebben dat laatste gedaan omdat we van plan zijn om meerdere parken te gaan bezichtigen. 1 kaartje kost iets van CAN $8 per persoon. Een family pass voor alle parken ongeveer $140. Dan moeten we dus iets van 8 dagen (met 2 personen) gaan om die helemaal eruit te halen. Ik weet niet of dat gaat lukken maar het voordeel is ook dat we niet steeds een kaartje hoeven te kopen en daarnaast gaat het geld naar een goed doel!

Onderweg naar de parkeerplaats boven op de berg kom je langs een aantal uitzicht punten. Dit is een foto vanaf een van die uitzicht punten(N51.008140, W118.187359):

We zijn nog gestopt op een aantal uitzichtpunten verder omhoog en uiteindelijk geparkeerd op de parkeerplaats (N51.041030, W118.148681). Vlak naast de parkeerplaats is een klein smeltwater meertje (Balsam Lake) wat in de loop van het jaar verdampt:

Om bij de top te komen kan je nog een busje nemen die je verder ophoog brengt, maar je kan ook gewoon lopen. Het is iets meer dan een kilometer lopen, dus dat hebben we gedaan. Wel uitkijken voor de beren die daar ook op de berg zitten. Kennelijk kan je het beste veel lawaai maken en bij elkaar blijven om de beren weg te jagen. Onderweg zien we nog een soort marmot:

Stukje verderop zien we het “fire watch” huisje al op de top staan. Op het pad naar de top is nog niet alle sneeuw is gesmolten.

Bovenop de berg is het uitzicht schitterend.

“Fire watch” huisje op de summit (je kan er ook in en naar boven klimmen):

Nadat we bij de top zijn geweest zijn we het pad richting Eva Lake en Miller Lake gaan lopen. Dit pad is 6 km lang (4-6 uur heen en terug).
Dit is een pad met afwisselende omgeving. Er zaten ook eekhoorntjes:

Stuk van het pad:

Uitzicht onderweg:

Op een gegeven moment vonden we het te ver om helemaal naar een van de twee meren te lopen en hebben we besloten om om te draaien. Toen we bijna terug waren bij het begin van het pad zagen we nog een marmot zitten:

We hebben daarna nog de “First footsteps”-trail gelopen, wat 1 km lang is. Dit komt langs een soort mini gletsjer:

Ook is er “First nation” (indianen) kunst te zien:

Aan het einde van het pad zat er nog een eekhoorntje op een uithangbord:

Toen hadden we het wel gezien daar en zijn we terug naar de auto gelopen, nog wel even een vogeltje op de foto gezet:

Ondanks de waarschuwingen hebben we geen beren gezien. Ik vond dit een erg mooie en rustige omgeving om te wandelen. Zeker het pad naar Eva Lake was rustig. Aanrader.

Eenmaal in de auto zijn we weer de berg afgereden op weg naar Canmore waar onze volgende overnachting is. Toen we halverwege de berg naar beneden waren ging opeens het motor waarschuwingslampje branden! Dus maar even gestopt en even de auto uitgezet en weer gestart. Het lampje bleef branden.. Op zich reed de auto nog wel normaal. Toch maar even het noodnummer gebeld wat op de autosleutel stond. Dat was kennelijk een of andere algemene sleepdienst. Die wilde wel komen, maar was beetje de vraag waar ze ons naar toe zouden brengen aangezien AVIS al dicht was. Ook zou de rekening voor ons zijn. Dus heb ik maar even afgesproken dat ik het nog even aan zou kijken. Daarna even AVIS gebeld, die konden verder niets, gaven mij beetje de keus om door te rijden of niet. Uiteindelijk maar doorgereden omdat hij verder wel normaal reed. We zijn daarna bij het eerste benzine station gestopt om er benzine met de hoogste octaangetal in te gooien. Misschien dat het daar wel aan lag. We hadden namelijk daarvoor benzine met de laatste octaangetal getankt (de andere waren niet beschikbaar bij die pomp). In het boekje kon ik verder niets vinden. Bij aankomst in het hotel (Rocky mountain ski lodge N51.098019, W115.357402) brandde het lampje nog. Het voornemen is om morgen naar de AVIS te rijden om de auto om te wisselen.

De hotelkamer was redelijk basic. Het uitzicht vanuit de achterkant van onze kamer:

Als je op de foto inzoomt zie je dat er ook wildlife zit:

’s Avonds zijn we gaan eten bij Boston pizza (N51.096819, W115.357736). Deze zit aan de overkant van de weg dus zijn we er te voet naar toe gegaan. Deze pizza’s zijn wel goed te eten.

Canada dag 5: Peachland, Kettle Valley Railway (KVR), The Last spike, Revelstoke

Vandaag gaan we richting Revelstoke, maar eerst hebben we net als gisteren een ontbijtje gekocht bij Bliss backery in Peachland. Daarna zijn we naar de Kettle Valley Railway gegaan (N49.587019, W119.732276) om een ritje met de stoomtrein te maken. Gisteren waren we ook al even daar, maar toen reed de trein niet, maar vandaag dus wel. Je hebt de keuze om in een gesloten wagon te rijden of in een open wagon. De gesloten wagon is wat meer de luxe variant, maar ons leek het leuker om in de open wagon te rijden omdat je dan meer van de omgeving kan zien. Na een kaartje gekocht te hebben zijn we gaan wachten op het perron. Het is net alsof we de trein in Nederland nemen!

De locomotief kwam achteruit uit de opslag en reed voorbij het station, na het omzetten van een wissel reed hij weer voorbij om de wagons op te pikken:

Daarna weer achteruit om nu uiteindelijk het spoor voor het station te nemen. Nadat we zijn ingestapt reed de trein, na paar instructies van het personeel, weg. Zoals je hier kunt zien zit de locomotief achterstevoren voor de trein, hij trekt overigens wel de wagons:
Na een leuk ritje door het bergachtige en bochtige landschap, stopte de trein, werd losgekoppeld en werd aan de andere kant van de wagons weer vastgekoppeld om ons weer terug te kunnen brengen naar het beginpunt. Maar we gingen eerst een stukje achteruit de brug op:

Vanaf daar had je wel een mooi uitzicht. Na even stil te hebben gestaan op de brug zijn we klein stukje gaan rijden en daarna gestopt bij “Canyon station”:

Hier werd het water van de trein bijgevuld en mochten we uitstappen. Even van de mogelijkheid gebruik gemaakt om een foto van de locomotief te maken:

Tijdens de terugreis nog een foto gemaakt van een uithangbord van één van de wijngaarden:

Gisteren hadden we ook al verschillende wijngaarden gezien. Op een gegeven moment kwamen we terug bij het vertrek punt, het station is in zicht:

Nadat we weer uitgestapt waren en we terug in de auto zijn, gaan we rijden richting Revelstoke over de 97. Onderweg stonden er allemaal fruitkraampjes. We zijn bij een van die kraampjes gestopt om wat perziken en kersen te kopen.

Als laatste zijn we gestopt bij “The last spike” (N50.976300, W118.723283). Dit is de plek waar de “laatste nagel” is geslagen voor de trans canada railway. Zeg maar het punt waar het spoor naar het oosten en het spoor naar het westen samen kwamen. Er is daar een monument en wat oude spoorrails en een souvenirwinkeltje.

Zoals je op de fotos kan zien regende het ondertussen wel hard, dus zijn we daar niet lang gebleven (was ook niet heel veel te zien), we zijn daarna doorgereden naar ons hotel in Revelstoke, het “Stoke hotel”.  Was een goede kamer met uitzicht op de bergen, alleen zat wel aan een drukke weg met veel lawaai.  We zijn te voet naar “Zalas steak and pizza” gegaan.  Ik had een medium-rare steak besteld, maar was net iets voorbij medium. Uiteindelijk wel gewoon opgegeten (was zonde om weg te gooien), maar als compensatie kregen we een toetje gratis. Dat vonden we wel goed opgelost.

Canada dag 4: Summerland, Penticton, SS Sicamous, Ospray, Kelowna, Peachland

Vandaag blijven we in de buurt van Peachland omdat we nog een nacht blijven slapen in het guesthouse. Er zit geen ontbijt bij het guesthouse dus zijn we in peachland eerst een ontbijtje gaan eten downtown Peachland. We zijn uitgekomen bij Bliss Bakery (N49.781965, W119.723509). Dat was wel ok. Nog even onze huurauto op de foto gezet:

Daarna zijn we richting de Kettle Valley Steam Railway in Summerland gegaan (N49.587228, W119.732738). We willen een ritje met een oude stoomtrein gaan maken. Deze stoomtrein rijdt over een stuk van het Kettle Valley Railway traject. Gisteren hadden we al een ander stuk van het traject gelopen (bij de Othello tunnels). Bij aankomst bij het station bleek de trein vandaag niet te rijden (dat hadden we kunnen weten als we op internet hadden gekeken…). Iemand die daar aan het werk was vertelde dat de trein morgen wel rijdt. Morgen ochtend zijn we ook nog in Peachland, dus morgen nog een kans. Dat geeft ons wel de kans om meer de omgeving te bekijken. In Summerland zijn veel fruitbomen en wijngaarden. Dit wordt tot verschillende producten verwerkt die o.a. bij Summerland sweets verkocht worden (N49.568659, W119.657673). Daar zijn we even gaan kijken:

Naast de winkel is daar niet heel veel te zien. We hebben wel een paar souvenirtjes (sirup, jam, en sweets) en een ijsje gekocht.

Stukje van Summerland sweet (N49.564308, W119.666186) heb je de wijngaarden:

Daarna naar  Penticton gereden en de auto langs de boulevard neergezet (N49.501713, W119.601890) bij het strand:

Is wel een leuk strand, maar wij zijn niet van die strandmensen, dus niet gaan liggen. Stukje verderop ligt een oud stoomschip op het strand de SS Sicamous. Wij zijn even binnen gaan kijken (was niet al te duur). De stoom aandrijving:

De boiler, waar het hete stoom in verzameld wordt, waarna het naar de aandrijving gaat:

En de “firebox”, waar het vuur wordt gestookt waardoor het water in stoom veranderd

Foto van de buitenkant:

Daarna doorgereden naar Kelowna. Dat is wel een leuk stadje, waar we een stukje langs het water hebben gelopen. Een van de locale canadezen zag ons lopen met cameras en vertelde dat er verderop een paar visarenden (Ospray) zaten (N49.895869, W119.500208).

Dit bleek het Rotary Marsh Park te zijn. Er liep daar ook een Hert met twee kleintjes rond:

Toen we het daar wel gezien hadden zijn we terug naar Peachland gereden. ’s Avonds hebben we sushi gegeten bij peachland sushi (N49.773525, W119.736310). Alletwee een “Bento box” genomen. Dat was goed te eten.

Canada dag 3: Othello tunnels, Peachland

Vandaag zijn we van Vancouver naar Peachland gereden. Dat is ongeveer 400 km, maar we zijn onderweg gestopt bij de Othello tunnels (parkeer plaats N49.378704, W121.369874). Dit zijn tunnels die gemaakt zijn voor een spoorlijn door de bergen, de Kettle Valley railway. Het pad naar de tunnels is het traject van de spoorlijn en daarmee erg gemakkelijk. Het spoor zelf is overigens weggehaald. Tijdens de wandeling naar de tunnels kom je langs een stroomversnelling:

Niet heel veel verder zijn de tunnels er al  (totaal iets van 1 km lopen vanaf de parkeerplaats):

Als je op de foto inzoomt (eerst even op de foto klikken) dan zie je in de verte al de tweede tunnel.

In sommige tunnels is het erg donker…

De tunnels liggen wel stukje in de “berg”:

De rivier slingert onder de route langs, er zijn verschillende bruggetjes:

Langs de route staan bomen met echt heel veel mos erop, waarschijnlijk omdat het nogal dicht begroeid is met dus weinig licht.

Na de tunnels heb je de mogelijkheid om nog stuk door te lopen op het traject en daarna het zelfde pad terug naar de parkeerplaats of om een stuk van de Hope Nicola Trail uit 1876 te lopen. Dit pad start ongeveer bij N49.366535, W121.374236 (totaal 2.1km van de parkeerplaats) en is in tegenstelling tot het eerste stuk wel wat meer klimmen en dalen en ook wat langer (3.3km), maar wel veel mooier.

Foto van een stuk van het pad:

Op het hoogste punt tussen twee bergtoppen staat een informatie bord over de Hope Nicola Trail. Het werd vroeger gebruikt om vee te verplaatsen. Toen de Canadian pacific railway klaar was werd het pad niet meer voor vee vervoer  gebruikt. Daarna werd het nog wel gebruikt door mensen te paard, jagers, houthakkers en goudzoekers. Dit stopte doordat de aanleg van de Kettle valley railway een groot stuk van de Hope Nicola trail verwoeste.

Nadat we weer terug waren bij de auto zijn we weer verder gereden. We hebben nog even getwijfeld of we bij “Hells gate” wilde gaan kijken (N49.782395, W121.447004), maar uiteindelijk niet gedaan, omdat het beetje duur was (30 Canadian dollar per persoon) en het leek niet veel meer dan een stroomversnelling te zijn.

Aan het begin van de avond zijn we aangekomen in Peachland. We slapen vanavond bij Pinewood guesthouse(N49.787262, W119.728393). De kamer is goed, het enige is dat de badkamer via de gemeenschappelijke gang te bereiken was en je dus kans hebt dat je andere gasten in je onderbroek tegenkomt…. Uitzicht vanuit de ingang van het guesthouse was fraai:

We zijn bij “Gasthaus on the lake” in Peachland vlakbij het water wat gaan eten. Het eten was daar niet geweldig. Afrader.

 

Canada dag 2: Vancouver (en omstreken) op Canada Day (1st of July)

Vandaag waren we al vroeg wakker door de jetlag. Het is vandaag Canada Day. De herdenkingsdag dat de “British North America Act” in werking trad in 1867. Deze “act” was een belangerijke stap in canada’s onafhankelijkheid binnen het Britse rijk. Er zijn vandaag dus allerlei festiviteiten.

Maar eerst zijn we gaan ontbijten beneden. Bij het ontbijt zagen we vlak naast ons buiten een eekhoorntje lopen:
De dag begon dus al goed.

Na het ontbijt zijn we te voet Vancouver in gegaan. Als eerste richting Gastown. Onderweg komen we nog een kerkje tegen midden tussen de hoge gebouwen(N49.284680, W123.120773):

Beetje zoals je ook in New York hebt.

Een van de hoge gebouwen vlak bij (N49.285777, W123.118652):

Een locale canadees zag ons fotograferen en vertelde ons dat er een mooi art-deco gebouw verderop stond. Dus wij die kant op( N49.287322, W123.116950). Inderdaad schitterende art-deco ingang (marine building):

Daarna bij Canada place gekeken. Het was daar erg druk met een podium met muziek etc. Er lag daar aan de kade een Disney cruiseschip. Hier te zien achter een kunstwerk wat een druppel moet voorstellen (N49.289420, W123.114133):

Daarna verder gelopen naar Gastown. De stoom-klok word beschouwd als het middelpunt van gas town (N49.284359, W123.108836):

Op de tweede foto zie je de Vancouver lookout op de achtergrond. Daar zijn we ook nog even langs gelopen maar niet naar boven gegaan. Misschien morgen of de laatste dag van de vakantie (dan zijn we weer terug in Vancouver).

Nog even bij het standbeeld van Gassy Jack gekeken (waarna gastown is vernoemd, N49.283334, W123.104304):

Toen doorgelopen naar china town. Eerst gaan kijken bij Dr. Sun Yat-Sen Classical Chinese Garden. Een stuk kon je zo in lopen (ingang N49.279882, W123.103411).

Een ander stuk moest je betalen. Dat leek ons wat prijzig dus uiteindelijk niet naar binnen gegaan. Op het pleintje bij de ingang waren ook festiviteiten gaande ivm canada day. De canadese vlag werk gehesen en toespraken van canadesen en chinezen om de Chinees-Canadese band te benadrukken en versterken. Daarna zouden er ook een voorstelling met “Dragons” te zien zijn:


Maar de toespraken bleven maar komen dus we zijn uiteindelijk weggegaan zonder ze in actie gezien te hebben.

Nog even de china town gate bekeken (N49,280699, W123,105264):

Daarna hadden we het daar  wel gezien en zijn we langs het water terug gelopen richting het hotel. We kwamen langs de Olympic Cauldron (N49.289285, W123,117773) van de olympisch winterspelen van 2010:

Daar even een wat te drinken gekocht omdat het nogal warm was.

Op het water vlogen er ook watervliegtuigjes af en aan, de aanlegplaats is achter de cauldron:

En zijn ook toeristische radarboten:

Na even in het hotel geweest te zijn zijn we richting Stanley Park gelopen. We komen langs de jachthaven (N49.296281, W123.135423) die we ook vanuit ons hotel kunnen zien

Klein stukje verderop zijn totem palen te zien (N49.299198, W123.121151):

Helemaal op het puntje is een kleine vuurtoren (N49.300791, W123.116857):

Vanuit daar heb je ook een goed uitzicht op canada place. De Disney boot is ondertussen verdwenen.

Het was ondertussen tegen het eind van de middag en we besloten om terug naar het hotel te gaan om de auto te pakken richting de Capilano suspension bridge (parkeerplaats N49.341749, W123.113081) en meteen te kijken of we daar ook wat konden eten. Ondanks dat de naam anders doet vermoeden bestaat het park uit meer dan alleen een hangbrug. Doordat we redelijk laat er naar toe zijn gegaan is het niet al te druk, er staan namelijk hekken om in de rij te staan dat doet vermoeden dat het veel erger kan dan nu. Er zijn zelf momenten dat grootste deel van de brug leeg is (zie tweede foto)

Aan de overkant van de brug is er een looppad hoog in de bomen gemaakt, met kleinere hang bruggetjes.

Er is ook een pad gemaakt langs de rotswand:
Op de achtergrond zie je de suspension bridge.

Heel veel wild hebben we niet gezien in dit park (te veel mensen), maar eekhoorntjes waren er wel

Nadat we eigenlijk alle padjes hadden gelopen (het is niet heel erg groot daar) hebben we daar wat te eten gehaald. Toen we dat ophadden zijn we terug naar het hotel gegaan. Het park is wel beetje aan de prijs voor wat je er voor krijgt maar was wel leuk om te zien.

Terug in het hotel zijn we opgebleven om het vuurwerk ter ere van canada day te kijken wat in de baai werd afgeschoten. Dit was goed zichtbaar vanuit onze suite.

Daarna naar bed gegaan omdat het een lange dag was. Het weer was erg goed vandaag.

Canada dag 1: Amsterdam naar Vancouver

Deze vakantie (in tegenstelling tot de vorige vakanties) kunnen we op een redelijk relaxed tijdstip opstaan omdat onze vlucht niet heel vroeg vertrekt. We hebben deze keer op expedia en booking.com hotels en B&B’s geboekt, op de klm site twee tickets besteld en bij avis een auto gereserveerd.

Op de app van KLM is te lezen dat er gisteren een storing van het bagage afhandelingssysteem was. Hopelijk gaan onze koffers wel aankomen. Het is vandaag wel 25 graden Celsius. Dus beetje warm om op reis te gaan, maar goed we hebben geen keuze. We gaan weer met de taxi naar het station en met trein naar Schiphol. De taxi kwam wat te vroeg, maar dat was geen probleem omdat we toch al klaar waren. Uiteindelijk konden we 1 trein eerder naar Schiphol nemen omdat we ook wat marge op het station hadden ingepland die niet nodig bleek te zijn. We kwamen dus op tijd op Schiphol aan, inchecken hadden we gisteren al gedaan dus alleen even de koffers bij de self-service drop-off afgeven.  Daarna door de security check. Alles ging erg soepel vandaag!

Nadeel is wel dat we dus wat langer moeten wachten… Maar uiteindelijk komt ons vliegtuig eraan:

Vliegtuig is bij de gate, maar we mogen er nog niet in:

Zijn we aan boord roept de PIC (pilot in command, i.e. gezagsvoerder) om dat het vliegtuig te laat weg gaat doordat er passagiers niet kwamen opdagen, en de koffers eruit moesten…

Uiteindelijk kunnen we weg “KL683 request start up and push back”

We gaan van taxi stand E09

We taxien via taxiway A en D, en doen een line-up via intersection W1 naar  Runway 18C. Lijkt er op dat er een WISPA2X SID (standard instrument departure) is gevlogen:

De rest van de vlucht was beetje saai (zoals het hoort). Ik heb die film van Queen gekeken.

We zijn geland op runway 26R en nemen exit M6 vanaf de runway. Eenmaal bij de gate aangekomen gaat alles ook weer vrij soepel. Eenmaal de terminal uit zijn we naar Avis gelopen om onze huurauto op te halen. Deze keer ging het echt super bij AVIS (in tegenstelling tot IJsland. We kregen zelfs een upgrade aangeboden naar een Ford Mustang GT! Monique wilde die niet maar we konden ook een Chrystler 300 mee krijgen (met leren bekleding etc). Dat is ook een goede upgrade. Met dit soort service kan ik AVIS van harte aanbevelen.

Nadat we de auto hadden ingeladen zijn we naar ons eerste hotel gereden. Deze was in downtown Vancouver  “Lord Stanley suites on the park” (N49.293006, W123.135526). Dit is niet de meest goedkope maar ligging is erg goed. We moeten op een gegeven moment links af vanaf de West Georia St., maar missen de afslag, daarna heel stuk doorgereden omdat keren erg lastig is omdat het erg druk is op de weg. Uiteindelijk aangekomen en ingecheckt in het hotel.

Het uitzicht uit de “suite” was wel mooi, links de jachthaven en rechts de hoge gebouwen downtown:

Bij het uitpakken van de handbagage komen we er achter dat we toch nog wat vergeten zijn, namelijk onze reisgidsen.  Dus snel even op internet een boekenwinkel gezocht, Indigo-Robson (N49.283956, W123.123665). Deze was op loopafstand en wij hebben daar 3 boeken gekocht, 1 van britisch Columbia, 1 van de nationale parken en 1 van victoria en Vancouver island. De laatste hadden we achteraf niet hoeven te kopen omdat in het BC boek Vancouver island en victoria ook instonden.

Weer terug in het hotel was het laat genoeg om te gaan slapen.